به قدرى براى ملائكه روشنى دارد مثل ستاره‌هاست كه براى شما روشنايى دارد ؛ شما چگونه وقتى به بالا نگاه مىكنيد ستاره‌هاى درخشانى را مىبينيد ؟ آن خانه‌اى كه در قرآن خوانده شود همين طور پيش عالم ملكوت ، پيش ملائكه درخشان است . مىفرمايد : قرآن بخوانيد براى اين كه اگر در خانه‌اى قرآن خوانده شود ، ملائكه در آن خانه نازل مىشوند و شياطين از آن دور مىشوند . مىفرمايد : قرآن بخوانيد ، در آن خانه‌اى كه قرآن خوانده شود بلا از آن خانه دوريم شود . مىفرمايد : آن خانه‌اى كه در آن قرآن خوانده نشود جاى شياطين است و ملائكه با آن خانه كارى ندارند ؛ آن دلى كه نور قرآن در آن تابيده نشود ، الهام ملائكه ندارد ، الهام شياطين دارد : « ان الشياطين ليحون إلى اوليائهم » « 1 » آن دلى كه با قرآن سروكار ندارد شيطان با او كار دارد . قرآن مىفرمايد كه شيطان الهامش مىكند ، نغمهء شيطانى دارد . قرآن مىفرمايد : اگر سروكار با من داشتى كه داشتى و اگر نداشتى يقين داشته باش كه در اين دنيا زندگى ناخوشى دارى و كور هم وارد صف محشر مىشوى و در آنجا با خدا درد دل مىكنى : خدايا ، من كه در دنيا كور نبودم ، چطور شد كه در اينجا كور هستم ؟ خطاب مىشود براى اين كه تو در دنيا كور بودى ، سروكار با قرآن نداشتى ، ما را فراموش كردى ما هم اينجا تو را فراموش كرديم :

--> ( 1 ) . سوره انعام - آيه 121 .